Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2018

3. «Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΜΑΓΟΣ»

Οι γυναίκες έχουν κατά βάση λιγότερους σεξουαλικούς εθισμούς από τους άνδρες, γιατί η απόρριψη που βιώνουν είναι μικρότερη. Αυτό κάνει τις γυναίκες λίγο περισσότερο χειριστικές, λίγο περισσότερο παθητικές, για χάρη των εξαρτημένων ανδρών και ενίοτε «ευνουχισμένων» ανδρών. «Από την ζωή δεν ξέρω τίποτα, μόνο όσα έχει αρπάξει ο κώλος μου». Με τους άνδρες δεν ταυτίζομαι γιατί αποφεύγω τις μακροχρόνιες σχέσεις και έτσι προλαμβάνω τις προσκολλήσεις. Ίσως φοβάμαι, ίσως είμαι ακόμη ένα ανώριμο παιδί. Τουλάχιστον εγώ, δεν προξενώ καμία ζημιά στους άλλους. Ξέρω τα κυβικά μου και δεν ζω με δανεικά ψυχικά ξεσπάσματα. Ίσως έγινα αυτό που είμαι τώρα γιατί κάποια κοπέλα στην εφηβεία μου με ερωτεύτηκε - «ήταν η πρώτη μου φορά». Ίσως αυτό με έκανε πιο απελευθερωμένη, ίσως αυτό με έκανε να δω τους άνδρες διαφορετικά.
Καθώς έγραφα αυτές τις λέξεις στο τραπεζάκι στη βεράντα του σπιτιού μου, τα μάτια μου άρχισαν να θολώνουν και μετά να τσούζουν και να με καίνε. Τελικά η όρασή μου αποκαταστάθηκε, αλλά πλέον έβλεπα μέσα από πολλαπλές κυψέλες, λες και ήμουν μέλισσα. Μέσα από όλα τα παρόμοια γεωμετρικά σχήματα, έβλεπα έναν άνδρα, σε μια απέναντι πολυκατοικία. Από την μία άλλαζε και έπαιρνε την μορφή μιας γιγάντιας νυχτερίδας και από την άλλη γινόταν ξανά άνθρωπος, όμως θαρρείς χωρίς πρόσωπο ή με ξέθωρα χαρακτηριστικά, αλλοιωμένα. Κάθε φορά που μεταμορφωνόταν σε νυχτερίδα, τάνυζε το κατάμαυρο πέος του και η άκρη του που είχε το σχήμα ενός αγκιστριού, έμπαινε μέσα στον αφαλό μου και με δηλητηρίαζε, με έκανε άρρωστη.
Δεκάδες γυμνοί άνδρες εμφανίστηκαν από το πουθενά και φώναζαν: γκαστρώστε την πόρνη, γκαστρώστε την βρομιάρα. Τα χέρια τους απλώνονταν πάνω μου σαν πλοκάμια, δεν μου άρεσε, ένιωσα αηδία. Αντιστάθηκα με όλη μου την δύναμη και ασυνείδητα άρχισα να αγγίζομαι, να ανακτώ ξανά, πιθαμή προς πιθαμή το σώμα μου. Διαπίστωσα πως όσο περισσότερο αγγιζόμουν, τόσο καλύτερα άρχισα να νιώθω. Έβγαλα όλα μου τα ρούχα, ήταν χειμώνας και είχα μουσκέψει . Προς στιγμήν νόμιζα ότι ήμουν έγκυος και είχαν «σπάσει τα νερά μου». Στην θέση των ανδρών, του ανθρώπου νυχτερίδα, υπήρχαν άνθρωποι, «κλεισμένοι μέσα σε αγωγούς σεξουαλικής ενέργειας, όπως ήμουν και εγώ κλεισμένη, χωρίς να μπορούμε να ξεφύγουμε από το προκαθορισμένο μας ύψος, που εμείς οι ίδιοι έχουμε ορίσει στους εαυτούς μας». Βίωνα ένα ηδονικό μαρτύριο. Φόβος, πόνος, ενοχή, ηδονή, όλα αναμειγνύονταν σε ένα συναισθηματικό πρελούδιο. Μετά από μεγάλη προσπάθεια, έγειρα το κορμί μου με δύναμη στο πλάι και έπεσα από τη καρέκλα. Λιποθύμησα! Άνοιξα τα μάτια μου και κοίταξα τριγύρω. Όλα ήταν καλά. 

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2018

2. ...«Ο ΕΥΝΟΥΧΟΣ»

Μου αρέσει να μεθάω αλλά συνήθως δεν τριγυρίζω στα κέντρα διασκεδάσεως, εκεί που πηγαίνει ο κοσμάκης για να ξεθυμάνει, με σκοπό να φλερτάρω. Εγώ είμαι γυναίκα λαϊκιά, μου αρέσουν τα κοινά, να γίνομαι «ένα» με το «κάθε μέρα». Ακόμη και η μυρωδιά των ούρων από τα κοινόχρηστα αποχωρητήρια αποπνέει κάτι ρομαντικό, κάτι από τα παλιά, μια ζωώδη ορμή, θάλασσα και ουρανό.
Αγαπώ την ρουτίνα μου και με αγαπάει και αυτή. Εμένα έτσι μου περνάει ο πονοκέφαλος, με απλά πράγματα, όπως το σεξ πριν το φλερτ και το φλερτ πριν το σεξ. Το σεξ με ξεκουράζει, με χαλαρώνει, ακόμη και όταν είναι έντονο.
Δεν ξέρω γιατί κάποιες γυναίκες επιφορτίζουν τους άνδρες τους, με το να διαμαρτύρονται ότι έχουν πονοκεφάλους. Ίσως γιατί οι άνδρες τους, δεν δίνουν στις γυναίκες τους, αυτό που θέλουν. Πολλοί άνδρες νοιάζονται (μόνο) για το πως θα ικανοποιηθούν οι ίδιοι, για το πως να μετατρέψουν τις γυναίκες τους, εξ' ολοκλήρου, σε ένα φετιχιστικό αντικείμενο και δεν νοιάζονται για το πως θα ικανοποιήσουν τις γυναίκες τους.
Ξεχνιέμαι και ξεφεύγω από το θέμα, να με πιάνεται σφιχτά για να μην το κάνω. Ξέρω, ότι πολλοί άνδρες με φαντάζονται δεμένη και φιμωμένη, γυμνή σε μία καρέκλα, ρίχνοντάς μου απανωτά χαστούκια μέχρι να δακρύσω. Έπειτα να μου μαγειρεύουν κυρίως πιάτο και επιδόρπιο, να ξοδεύονται υλικά και συναισθηματικά, μόνο και μόνο από ενοχές, για να ικανοποιήσουν το «εγώ» τους.
Είχε έρθει η σειρά μου για το ταμείο, σε μία γνωστή αλυσίδα Σούπερ Μάρκετ. Αυτός, ήταν ακριβώς από πίσω μου. Κοιτούσε μία κοπέλα δύο θέσεις παραπίσω, ενώ αυτή αδιαφορούσε ή ντρεπόταν να κοιτάξει. Ένιωθα την απογοήτευσή του, την απογοήτευση τόσων ανδρών. Ένιωθα το πέος του να συρρικνώνεται. Η μοίρα των ανδρών είναι να ευνουχίζονται κάθε μέρα και από λίγο.
Πείτε με πουτάνα δεν με ενδιαφέρει. Έβγαλα το πορτοφόλι μου, από την τσάντα και έριξα επίτηδες ένα κέρμα δίπλα στα πόδια μου. Έκανα μερικά μικρά βηματάκια πίσω, για να έρθω σε απόσταση αναπνοής, με αυτόν. Καθώς ανεβοκατέβηκα για να πιάσω το κέρμα, έπεσα με τα οπίσθιά μου, πάνω στον μηρό του. Τόσο πολύ, που σχεδόν διατηρούσα την ισορροπία μου, εξαιτίας του. Ένιωσα το πόδι του ανάμεσα στα οπίσθιά μου και ένα ηλεκτροφόρο ρεύμα διαπέρασε το κορμί μου.
Καθώς σηκωνόμουν, το βλέμμα του που ήταν όλο έκπληξη, καρφώθηκε μέσα μου και του χαμογέλασα. Έφτασα σχεδόν σε δύο οργασμούς.
Τώρα ήμουν δικιά του. Δεν γνώριζα το μέγεθος του πέους του, αλλά για κάποιον παράξενο λόγο ήταν μέσα μου και έφτανε μέχρι το στομάχι μου. Πήρα σοβαρό ύφος και δεν τον ξανακοίταξα και ούτε ήθελα.
Αφού έφυγα με σταμάτησε ένα χέρι, στα 100 μέτρα. Ήταν αυτός.
- Είσαι από τις ομορφότερες γυναίκες που έχω συναντήσει.
Κατάφερα να ανακτήσω τον χαμένο του ανδρισμό, να του δώσω ξανά το πέος που του ανήκε. Εκείνο το βράδυ τον άφησα να με κάνει ότι ήθελε, γιατί αυτό ήθελα εγώ. 

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018

1. ΕΙΧΕ ΜΙΚΡΟ ΠΕΟΣ, ΌΜΩΣ...

Έτρωγα! Δεν ξέρω πως αλλιώς μπορεί μια γυναίκα να εκφράσει με λέξεις, την προσπάθειά της να ικανοποιήσει το αίσθημα της πείνας της. Ομολογώ πως 2 πράγματα με κάνουν να θέλω κι άλλο...: το καλό φαγητό και το καλό σεξ. Αυτήν την φορά όμως έτρωγα «βρόμικα», ίσως υπερβολικά «βρόμικα». Καθόμουν, καλύτερα να πω ή γευμάτιζα τέλος πάντων, μάλλον σε ένα μεγάλο σουβλατζίδικο, αν θυμάμαι καλά. Ίσως να ήταν και κάποιο εστιατόριο, τώρα που το φέρνω καλύτερα στην μνήμη μου. Τα τελευταία χρόνια βλέπω όλο και περισσότερες γυναίκες να τρώνε έξω, μόνες τους. Ίσως γιατί και εγώ η ίδια είχα αρχίσει να το κάνω, εδώ και πολύ καιρό. Θα μου πείτε, αυτό τι σημαίνει; «Σημαίνει ότι η γυναίκα γίνεται περισσότερο άνθρωπος, χαλιέται, βγαίνει προς τα έξω, δεν κρύβεται»
Ακόμη και οι πιο παρατηρητικοί άνδρες, δύσκολα μπορούν να ξεπεράσουν την παρατηρητικότητα μιας γυναίκας. Αυτός βρισκόταν απέναντι από τον διάδρομο που οδηγούσε στο «βγες» και εκείνη την στιγμή ήταν «μέσα» μου. Άλλωστε το σεξ για μένα ξεκινά πριν το σεξ. Του έριξα τρεις γρήγορες ματιές, ενώ έπινα μια γουλιά από το κρασί μου. Μου φάνηκε ενδιαφέρων τύπος αλλά κάπως αδιάφορος, σαν να τον απασχολούσε κάτι. Ίσως αυτό να έκανε την όλη κατάσταση ενδιαφέρουσα στα δικά μου μάτια. Είχα τελειώσει το φαγητό μου, αλλά αυτός μόλις είχε ξεκινήσει να τρώει και με «έτρωγε» χωρίς να κάνει απολύτως τίποτα. Ήθελα να του δώσω τον σεβασμό που του άξιζε. Σηκώθηκα και προχώρησα προς το μέρος του. Με πρόσεξε λίγο πριν καθίσω δίπλα του.
- Καλησπέρα, σε πειράζει να σου κάνω παρέα;
- Καλησπέρα. Όχι, αν δεν σε πειράζω που τρώω.
- Γι' αυτό ήρθα. Αυτή η απάντηση τον παραξένεψε λίγο και μίκρυνε τα μάτια του.
- Λοιπόν;
Του δίνω το όνομά μου και τείνω το χέρι μου για χειραψία. Μου δίνει και αυτός το όνομά του, αλλά μου λέει ότι αν μου δώσει το χέρι του, θα με γεμίσει με λάδια. Παρ' όλ' αυτά του πιάνω το εξωτερικό μέρος της σκληρής του παλάμης και την σφίγγω φιλικά. Σίγουρα ασχολείται με κάποια χειρωνακτική εργασία σκέφτηκα. Αυτή η κίνηση τον έκανε να χαλαρώσει.
Είχε μικρό πέος...αλλά ήξερε να το χειρίζεται επιδέξια. Κορύφωσα τέσσερις φορές. Στον τελευταίο οργασμό τελειώσαμε μαζί. Νομίζω, πως είπα περισσότερα από όσα έπρεπε.   

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018

ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΛΑΚΩΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΜΟΥ

Παλιά ήμουν και εγώ μια γυναίκα όπως οι περισσότερες. Όχι ότι έχει κάτι κακό αυτό, όχι κανένα κακό, απλά νόμιζα ότι ήμουν φεμινίστρια. Ήμουν, αλλά μόνο κατά ένα μέρος. Δυστυχώς ζούμε σε μία κοινωνία, την Ελληνική κοινωνία, που είναι κακά τα ψέματα, μία άκρως συντηρητική κοινωνία, άσχετα αν θέλουν μερικοί και μερικές να μας πείσουν για το αντίθετο. Και είναι αυτός ο συντηρητισμός που ωθεί πολλούς άνδρες να συμπεριφέρονται στις γυναίκες ως αντικείμενα και πολλές γυναίκες να θεωρούν τον εαυτό τους ως δόλωμα των ανδρών με απώτερο σκοπό την τεκνοποίηση. Οι άνδρες είναι ακόμη αυτοί που δεν έχουν σεξουαλικές αντιστάσεις («τα κακά παιδιά») ή αυτοί που είναι τα «καλά παιδιά» ενώ οι γυναίκες είναι αυτές που προκαλούν άθελά τους είτε αυτές που αποτελούν κάποιο προϊόν εξιδανίκευσης - αλλά αυτά ισχύουν μόνο στην κατά παραγγελία φαντασία μερικών ανδρών και γυναικών, όπως είπαμε. Πολλές κατηγορίες εκσφενδονίζονται από τα δύο φύλα εκατέρωθεν, όμως αγνοούν ότι είναι συνυπεύθυνα για την κατάντια ή για την ευημερία τους. Για όσο θα υπάρχουν κοινωνικά διαμορφωμένοι ρόλοι, θα συνεχίζει να μαίνεται η μάχη μεταξύ αρσενικού και θηλυκού.


Εδώ θα διαβάσετε ένα μέρος από τις ερωτικές μου εμπειρίες, μιας ολόκληρης χρονιάς. Τα έχω όλα γραμμένα στο ημερολόγιό μου, κλεισμένο σε ένα μικρό σεντούκι, κάτω από το κρεβάτι μου. Μην με ρωτάτε πόσες φορές την ημέρα το ανοίγω, δεν θα πάρετε απάντηση.